Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου 2010

Aκούς;



"δεμένο και δετό με το εδώ και τώρα το «αγαπώ» μου….

δεν ακούγεται!σε λάθος χωροχρόνο το ούρλιαξα ψιθυριστά ..

ούτε γω δεν τ’ακουσα…."



ποσο ζωτικης σημασιας ο χωροχρονος...

η στιγμη που θα ουρλιαξεις το "αγαπω"...

οταν ολα ειναι λιγο μετα η λιγο πριν..

που να ακουστεις...

μονο η ηχω μενει στο τελος..

κ εσυ..

με μια σιωπη στην ψυχη...

να λεει δυνατα "δεν τ ακουσα το σ αγαπω σου"

4 σχόλια:

  1. ..και ομως ο λαιμος να ειναι γδαρμενος απο την κραυγη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. μοιάζω της θάλασσας
    κι εσύ το λιμάνι
    κολύμπα ψιθυρίζω
    κουνάς το κεφάλι
    παρεκτρέπομαι
    γιατί σε ονειρεύομαι

    η ηχώ της σιωπής σου
    δεν είναι κυμαινόμενη
    ουρλιάζει...
    σ' ακούω!

    φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. annie...πηγη εμπνευσης η παρουσια σου στην ζωη μου οπως θα διαπιστωσες..ευχαριστω για την παραχωρηση:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. μοιαζω τοσο πολυ της θάλασσας δεσποινα...

    φιλια κ σε σενα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή