Κυριακή, 13 Ιουνίου 2010

Ατιτλο

Ανοιξε της γης αχνά το κιτάπι στην καρδιά
Πάλεψε με την φθορά και κατάστρεψέ την απαλά
Σήκωσε ανάστημα ψηλό και κατέβα στο νερό
Το καθάριο και στεγνό που θα δώσει το ρυθμό
Στης αγάπης της πλευρά θα μιλήσεις καθαρά
και στο άγνωστο μπροστά θ αντιδράσεις σθεναρά
Μη φοβηθείς απ τις μικρές, τις ανύπωτες σκλαβιές
Σύντομα θ αλλοιωθούν όταν μέσα σου πνιγούν
Και θα νιώσεις ξαφνικά πονου αλύτρωτου χαρά
που σε δυο πια νυχτιές θα σου δείξει τις πλευρές
Εκείνες που θα γεμίζουν και θα σε κοιμίζουν
Εκείνες που θα σε νιώσουν και θα σε λυτρώσουν
Εκείνες που θα σου δώσουν δύναμη ψυχής σε άγνωστους
δρομείς,γαλήνη ζηλευτή σε δύσκολη στιγμή...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου